تاریخچه درفش ایران

پرچم ها همواره در تاریخ بشریت نقش خطیری را ایفا کرده اند، و هماره به هنگام سختی ها ودشواری ها به عنوان نماد همبستگی از آن ها استفاده می شده است. پیشگیری از فرو افتادن پرچم بر روی خاک، حتی با فدا کردن جان بویژه در زمان جنگ، و همواره در اهتزاز بودن پرچم امری حیاتی و بسیار مهم بوده است . این عملکرد نماد قدرت، شجاعت و همبستگی بود. امروز در شرایط سختی که ایرانیان به سر میبرند، درفش سه رنگ شیر و خورشید نشان ایران زمین، نقش فوق العاده وعظیمی درمبارزه ایرانیان علیه ستم و بیداد ملایان دارد.

درفش شیر و خورشید نشان،آخرین درفشی بود که پیش از تغییر حکومت در سال 1357خورشیدی، سالی که نظام پادشاهی ایران تبدیل به رژیم جمهوری اسلامی شد و خون آشامی بنام خمینی به اریکه قدرت نشست، در ایران استفاده می شد. این درفش از سه رنگ تشکیل شده بود: سبز (ردیف بالا)، سپید (ردیف میانه) و سُرخ (ردیف پایین). درمتن سپید این درفش فرتوری از یک شیر شمشیر بدست بر روی یک خط و خورشیدی به شکل نیم دایره پشت آن شیر وجود داشت.

رنگ سبز نماد طبعیت، آبادانی و پیشرفت. رنگ سپید نماد صلح و دوستی و رنگ سُرخ نماد خون و جنگ است. که می توان گفت ایرانیان برای حق خود می جنگند (سُرخ)، صلح میکنند (سپید) و سپس میهنشان را میسازند وآباد میکنند (سبز).

زمانی که جمهوری اسلامی غاصب به قدرت رسید ملایان این سه رنگ را نگه داشتند چون توان تغییر بدلیل اعتراض مردم نداشتند، امّا، نماد شیر و خورشید را با نوشته ای به زبان تازی تعویض کردند. این علامت در اصل نشان قوم سیک ها در کشور هندوستان است که خمینی و خانواده او نسب از آنها میبرند. ملایان براین باورند که نماد شیر و خورشید نماد پادشاهی است، باوری که بسیار اشتباه میباشد.

قدمت استفاده از نشان شیردر ایران، به دستکم سه هزار سال پیش بر میگردد که آن را به صورت مجسمه، شکل سنگبری شده در کوه ها و بنا ها و یا نقش دوخته شده روی پارچه های زربفت و بویژه پرچم استفاده میکردند که میتوان در آثار باقی مانده تاریخی، مثل کاخ های تخت جمشید، دید. شیر نماد قدرت و شجاعت بود و شمشیری هم که در دست شیر قرار دارد نشانگر آمادگی ایرانیان برای پدافند از میهن و جنگ با دشمن متجاوز است. خورشیدی که در پشت شیر قرار دارد نشانی روشنایی، پاکی و گرمی است. خطی که شیر بر روی ان قرار دارد به «خط مشروطیت» شناخه است و نماد اجرای قانون اساسی مشروطه توسط حکومت و مردم است.

درفش شیر و خورشید نشاندر تاریخ ایران با فرمها و شکلهای گوناگون مورد استفاده قرار گرفته است. مدتی کوتاه، درفش ایران سه گوش و در زمانی دیگر خورشید پشت شیر کمی عقب تر و یا جلوتر بوده است. در اوایل استفاده از درفش شمشیر دردست شیر نبوده و این شمشیر در دوران حکومت سلسله صفوی به آن افزوده شده است.

درفش سه رنگ شیر و خورشید نشان، پس از تصمیم و تصویب مجلس شورای ملی در دوره اول و دوم قانونگذاری، پس از انقلاب مشروطیت 1906 ترسایی ، بدون توجه به جزییات، درفش ملی رسمی ایران شناخته شد. در سال 1957 ترسایی، براساس تصویبنامه هیأت دولتِ دکتر منوچهر اقبال، نخست وزیر وقت ، اندازهای رسمی درفش ایران تعین و بطور رسمی اعلام شد.

امروزدرفش سه رنگ شیر و خورشید نشان ایران در بین مخالفان جمهوری اسلامی و مبارزان راه آزادی ایران بسیار مورد احترام و تکریم قرار دارد و ایرانیان آن را مثل درفش رسمی و حقیقی ایران استفاه میکنند.

درفش سه رنگ شیر و خورشید نشان ایران، به هنگام تظاهرات و اعتراض به جنایات جمهوری اسلامی، در زمان شادی و برپایی جشنهای ملی و میهنی و آیینهای نوروزی، بویژه بدست جوانان درزمان برگزاری برنامه ها و جشن های پایان تحصیلی دبیرستانی و دانشگاهی و در دیگر موفقیت هایشان، به اهتزاز در میاید.